چرا چاق می شویم؟

چرا چاق می شویم؟

افراد چاق به هیچ وجه شبیه هم نیستند، زیرا از نظر فیزیولوژیکی، روان شناختی و نیز ساختار بدنی تفاوت های فراوانی بین دو فرد چاق حتی در یک خانواده وجود دارد. ساده ترین عللی که برای چاقی وجود دارد، عامل وراثت، پر خوری و کم تحرکی است. اما باید گفت که علل بی شمار دیگری نیز وجود دارند که به چند تای آنها اشاره می کنم.

میزان متابولیسم سلولی

سرعت متابولیسم (سوخت و ساز) در بیشتر چاق ها کمتر از افراد لاغر است. برخی افراد چاق به راستی کم غذا می خورند و حتی ورزش هم می کنند، اما همچنان چاق باقی می مانند و موفقیت کمی در کاهش وزن دارند. معمولاً آنها نقصی در ساز و کار سوخت و ساز بدن خود دارند که ممکن است به علت تنظیم نبودن رژیم غذایی، ناهنجاری های غددی و یا هورمونی باشد.
از عوامل غددی که در میزان متابولیسم سلولی نقش دارد، نحوه کارکرد غده تیروئید است. کم کاری تیروئید سبب چاقی و پرکاری آن سبب لاغری می شود. بنابراین باید حتماً با آزمایش های لازم نحوه عملکرد این غده کنترل شود و در صورت لزوم از داروهای مناسب استفاده شود.
نا منظم بودن عملکرد هورمون رنانه اثر مستقیمی در افزایش وزن در خانم ها دارد. در خانم هایی که به سبب ناهنجاری های هورمونی مقدار زیادی کیست در تخمدان وجود دارد (سندرم تخمدان پلی کیستیک) نوعی مقاومت به انسولین وجود دارد که منجر به چاقی در این افراد می شود.

تنظیم نبودن رژیم غذایی

تنظیم وعده های غذایی، حذف نکردن برخی وعده های غذایی، یک وعده ای غذا نخوردن اثر مستقیمی در تنظیم سوخت و ساز بدن دارد. یکی از علل این کار اثر انرژی زایی (ترموژنیک) غذا است. با هر وعده غذایی که می خوریم بدن مقدار زیادی کالری صرف هضم، جذب و سوزاندن آن می کند. اگر تعداد وعده های غذایی را زیاد کنیم (به شرطی که میزان دریافتی روزانه بیشتر نشود) بدن می تواند کالری بیشتری بسوزاند تا آنکه آن مقدار غذا در یک یا دو وعده خورده شود. گرسنگی به مدت طولانی سبب کاهش سوخت و ساز بدن می شود، زیرا بدن برای بقای خود میزان سوخت و ساز را کاهش می دهد تا انرژی دریافتی را حفظ کند. بنابراین کسانی که یک وعده ای غذا می خورند و معمولاً در یک وعده زیاد غذا می خورند، در معرض خطر چاقی هستند. از آنجا که کالری بدن کاهش یافته است، بن کالری دریافتی را به چربی تبدیل می کند تا برای روز مبادا از آن استفاده کند.

عادت نادرست غذایی و شیوه زندگی نامناسب

نداشتن برنامه برای غذا خوردن، عادت به ناخنک حتی وقتی که گرسنه نیستیم، تند و باعجله غذا خوردن، دریافت بیشترین کالری روزانه در هنگام عصر و شب، نا منظم بودن ساعت های خواب، به موقع و سر وقت غذا نخوردن، نداشتن تحرک بدنی و ورزش نکردن، پرخوری در حالت­های هیجانی و عاطفی مانند استرس، ناراحتی ، شادی و غیره می تواند سبب چاقی شود.
برخی داروها مانند داروهای پیشگیری از بارداری، داروهای ضد التهاب، داروهای هورمونی و بعضی از داروهایی که برای درمان افسردگی و ناراحتی های روحی تجویز می شوند، می تواند سبب چاقی شود.